Even een kleine introductie: ik woon in Utrecht, werk in de financiële sector (vermogensbeheer/financiële planning) en ik ben sinds 20 jaar weer lid van de Honda Vereniging. Ging nu wel iets anders dan toen ik een enveloppe met geld op goed geluk naar Zeist opstuurde.
Tussen mijn 16e en 19e was ik de trotse bezitter van een CD. Helaas slokte studiekosten mijn sleutelbudget op, en na een vastloper en wat andere narigheid besloot ik hem met pijn in het hart te verkopen. Tien jaar later trapte ik in het gemak van een replica Dax. Lid worden van de Hondavereniging met zo'n ding vond ik eigenlijk geen stijl, maar ik ging nog wel eens op de Honda-dag kijken, gewoon, op de fiets.
Nadat de Dax ook wat structurele kuren kreeg en ik weer sleuteldrang voelde kwam er een Chaly op mijn pad die aardig wat werk nodig heeft en bovendien nog RDW gekeurd moet. De Dax loopt weer als een zonnetje, en alle aandacht gaat nu naar het op motorkenteken krijgen van dat groene gevaar. En dan is een lidmaatschap van de HVN weer op zijn plek lijkt me.
Lang geleden... de eerste liefde. De replica Dax anno nu.
Wordt vervolgd.

