Honda 4-takt forum

fs1tom schreef: ↑24 jun 2024 13:40 Gewoon een waterfiets bestellen

gonzo schreef: ↑23 jun 2024 19:28

Guggenheimer schreef: ↑23 jun 2024 10:33 Maar... hoe was de Honda Dag eigenlijk......?

Mijn verslag van de Hondadag

9 Juni 2024, zondagochtend 6.00. Een zondag in het zuiden, maar geen gewone zondag. Het is Hondadag.
Ik val uit bed, pas om 1.30 thuis uit de Efteling waar we in 3.5 uur 4 attracties hebben afgewerkt. Trek mijn brommeroutfit uit de kast, geef mijn vriendinnetje nog een dikke pakkerd en ga naar onder. 70's kistjes aan, smeer een paar boterhammen en een goeie bak koffie, pffff.... ff echt wakker worden.
Dan loop ik naar de schuur, en daar staat ze. Gretchen, wakker worden, het is weer zover.. Met een ronk laat ze me weten dat ze wakker is. Maar er is nog iemand in de schuur, die slaapt nog. Het is de imimonkey van onze Ruben. Als een echte tiener is dit tijdstip veels te vroeg om wakker te worden. Die heeft duidelijk nog geen Hondadag meegemaakt. Over Ruben gesproken, die komt ook uit bed gerolt met een paar ogen alsof ze door Rico V. bewerkt zijn. Gvd pap, zo vroeg?? Ja jongen, en nou wapperen met die klauwen en het span in de auto.
Gretchen klapt haar stuur in en past in de Meriva als een lul in een weduwvrouw. Maar opeens is er strijd, ze moet opschuiven wtf? Monkey wil er ook bij, en na wat wringen en schuiven staan ze er beide in.

7.00, op weg naar Arnhem. Achterin is het stil, ze staan stokstijf langs elkaar, beetje aukward lijkt het, onwennig. Het is tenslotte de 1e keer dat ze zo dicht bij elkaar staan.
Bij de kruising amsterdamse/ schelmseweg worden we verenigd met de Gelderlandgroep die deze verloren Limlander als het ware hebben geadopteerd. Warme welkomstwoorden en handjes gaan op en weer. Gretchen krijgt weer de nodige aandacht, ze krijgt bijna sterallures. In haar schaduw staat monkey een beetje verlegen te kijken, maar ook vallen de ogen op hem. Hey, een nieuwkomer, en wat een grappig ding zo laag..... Ja, die is van mij, roept Ruben, en vol enthousiasme vertelt ie over źijn monkey die hij zelf heeft opgeknapt.

Mensen, we gaan vertrekken roept el Presidente Roderick. Utrecht roept en ik wil niet te laat komen.
De machines worden gestart, de een kickend, de ander rennend. Gretchen start zoals gewoonlijk meteen, en heeft er zin in zo te horen. Ruben kickt, 1x, 2x, 3x oh oh..
.. maar dan hoor ik de brul, de galm van de Takegawa Bomber. Monkey is wakker.
Onderweg haken er meer en meer mensen aan, de groep groeit.
In Utrecht aangekomen worden we ingecheckt. Het liep als een geoliede machine, perfect geregeld door de hvn. Leon wordt er uit gepikt, genomineerd. De groene Chaly ook, genomineerd. En tot mijn verbazing Gretchen ook. Eenmaal geparkeerd ga ik op zoek naar de groep.
Samen met Ruben drink ik ff wat en gaan we brommers kijken. Hij kijkt zijn ogen uit, zoveel moois. Ook Monkey krijgt de nodige aandacht van het publiek, door zijn lage stand valt ie stiekum toch op.
Na een tijdje gaan we in groepen Utrecht verlaten, om daarna gezamelijk verder te gaan. Heerlijk om zo te mogen rijden met zo'n groep. Ruben geniet ook. Beetje als een jojo rijdt ie. Even terug laten vallen om vervolgens weer wat in te halen. Die Bomber klinkt zo geweldig met dat 109 blokje. Hij geniet, en monkey ook. Dan na een 2 uurtjes pauze, pfff. Werd ook tijd. Lunch was ook weer perfect geregeld. Ruben kakt een beetje in. Is best een hele zit zo, maar het rijdt echt lekker Pap, zo met die motors die alles afzetten. Ja jongen, fijn he. Maar we gaan weer, ff terug naar Utrecht.
Gelukkig duurde dat niet zo lang, de vermoeidheid begint langzaam op te spelen, en de leeftijd al zal ik dat nooit gaan toegeven.

Bij Beton T gaan we langzaam aan, eigenlijk te langzaam naar de prijsuitreiking. Ik hoop zo dat de Chaly en Leon een prijs hebben, maar mijn teleurstelling is groot. Gretchen krijgt nog wel een eervolle vermelding door Robin, maar de hoofdprijs gaat naar een ander. Ach, we hebben een 2e concoursticker, dat zegt ook wat toch?
Ondertussen krijgen we van onze President en ondertussen erelid te horen dat we weer gaan. De friettent roept.
Na een lekkele poltie fliet met hele emmel majo komen we aan het laatste stuk van onze reis. De langzamere onder ons zijn afgehaakt dus er mag ff het gas erop. Gretchen geeft even alles, maar iemand is veel sneller en wil dat ff meten met de big boyz. Monkey, als een Bokito scheurt ie weg. Nu laat ie zich ff goed zien wat ie kan, heerlijk, een aap op een aap, ff vrij, papa achterlatend. Tsja, soms moet je ze ff laten gaan toch

Helaas komt daardoor het einde wel snel in zicht. We zijn weer terug op de kruising Amsterdamseweg/ Schelmweg.
Snel geef ik el Presidente een hand en zwaai naar de groep. Iets verder op laden we die 2 weer achterin. De reis naar huis is muisstil. Eenmaal thuis zeg ik regen Ruben, laat die 2 nog maar ff slapen in de auto, we halen ze er morgen wel uit.
Is goed pap. He pap, het was een geweldige dag. Wat rijdt dat fijn zo, alles geregeld, geen gekut op kruisingen enzo.
Ja jongen, welkom bij de HVN.
Moe maar voldaan duikt ie de douche in en naar bed. Ik ook, maar kan het nog ff niet loslaten en ontspannen.
In mijn hoofd komt weer veel voorbij, ff denk ik aan de periode tussen nu en de Hondadag 2022. Wat daar allemaal is gebeurd met me.
Maar vooral vandaag, de perfecte organisatie door de HVN, het respect voor de motorbegeleiders ( heren, echt, houd links altijd een baan vrij, of gebruik je spiegels), Robin, ik zie je maar 1x per jaar maar ik wordt altijd blij als ik je zie door je uitstraling. Alle vrijwilligers, bedankt.
De Gelderlandgroep, die deze keer 2 Limlanders hebben meegetornd. En dat zal vaker gaan voor komen. Leon, maatje, als ze mij hadden laten winnen, had ik ter plekke mijn prijs aan jou gegeven.
El Presidente Roderick, dankje voor alles. Vandaag weer mee mogen maken hoe je als een undercover alfa de groep weet te begeleiden en te sturen.
En vooral onze Ruben, jongen, kelleke, menneke. Ik hoop dat we vaker zo gaan rijden. Ik hou van je.

gonzo schreef: ↑23 jun 2024 19:28

Guggenheimer schreef: ↑23 jun 2024 10:33 Maar... hoe was de Honda Dag eigenlijk......?

Mijn verslag van de Hondadag

9 Juni 2024, zondagochtend 6.00. Een zondag in het zuiden, maar geen gewone zondag. Het is Hondadag.
Ik val uit bed, pas om 1.30 thuis uit de Efteling waar we in 3.5 uur 4 attracties hebben afgewerkt. Trek mijn brommeroutfit uit de kast, geef mijn vriendinnetje nog een dikke pakkerd en ga naar onder. 70's kistjes aan, smeer een paar boterhammen en een goeie bak koffie, pffff.... ff echt wakker worden.
Dan loop ik naar de schuur, en daar staat ze. Gretchen, wakker worden, het is weer zover.. Met een ronk laat ze me weten dat ze wakker is. Maar er is nog iemand in de schuur, die slaapt nog. Het is de imimonkey van onze Ruben. Als een echte tiener is dit tijdstip veels te vroeg om wakker te worden. Die heeft duidelijk nog geen Hondadag meegemaakt. Over Ruben gesproken, die komt ook uit bed gerolt met een paar ogen alsof ze door Rico V. bewerkt zijn. Gvd pap, zo vroeg?? Ja jongen, en nou wapperen met die klauwen en het span in de auto.
Gretchen klapt haar stuur in en past in de Meriva als een lul in een weduwvrouw. Maar opeens is er strijd, ze moet opschuiven wtf? Monkey wil er ook bij, en na wat wringen en schuiven staan ze er beide in.

7.00, op weg naar Arnhem. Achterin is het stil, ze staan stokstijf langs elkaar, beetje aukward lijkt het, onwennig. Het is tenslotte de 1e keer dat ze zo dicht bij elkaar staan.
Bij de kruising amsterdamse/ schelmseweg worden we verenigd met de Gelderlandgroep die deze verloren Limlander als het ware hebben geadopteerd. Warme welkomstwoorden en handjes gaan op en weer. Gretchen krijgt weer de nodige aandacht, ze krijgt bijna sterallures. In haar schaduw staat monkey een beetje verlegen te kijken, maar ook vallen de ogen op hem. Hey, een nieuwkomer, en wat een grappig ding zo laag..... Ja, die is van mij, roept Ruben, en vol enthousiasme vertelt ie over źijn monkey die hij zelf heeft opgeknapt.

Mensen, we gaan vertrekken roept el Presidente Roderick. Utrecht roept en ik wil niet te laat komen.
De machines worden gestart, de een kickend, de ander rennend. Gretchen start zoals gewoonlijk meteen, en heeft er zin in zo te horen. Ruben kickt, 1x, 2x, 3x oh oh..
.. maar dan hoor ik de brul, de galm van de Takegawa Bomber. Monkey is wakker.
Onderweg haken er meer en meer mensen aan, de groep groeit.
In Utrecht aangekomen worden we ingecheckt. Het liep als een geoliede machine, perfect geregeld door de hvn. Leon wordt er uit gepikt, genomineerd. De groene Chaly ook, genomineerd. En tot mijn verbazing Gretchen ook. Eenmaal geparkeerd ga ik op zoek naar de groep.
Samen met Ruben drink ik ff wat en gaan we brommers kijken. Hij kijkt zijn ogen uit, zoveel moois. Ook Monkey krijgt de nodige aandacht van het publiek, door zijn lage stand valt ie stiekum toch op.
Na een tijdje gaan we in groepen Utrecht verlaten, om daarna gezamelijk verder te gaan. Heerlijk om zo te mogen rijden met zo'n groep. Ruben geniet ook. Beetje als een jojo rijdt ie. Even terug laten vallen om vervolgens weer wat in te halen. Die Bomber klinkt zo geweldig met dat 109 blokje. Hij geniet, en monkey ook. Dan na een 2 uurtjes pauze, pfff. Werd ook tijd. Lunch was ook weer perfect geregeld. Ruben kakt een beetje in. Is best een hele zit zo, maar het rijdt echt lekker Pap, zo met die motors die alles afzetten. Ja jongen, fijn he. Maar we gaan weer, ff terug naar Utrecht.
Gelukkig duurde dat niet zo lang, de vermoeidheid begint langzaam op te spelen, en de leeftijd al zal ik dat nooit gaan toegeven.

Bij Beton T gaan we langzaam aan, eigenlijk te langzaam naar de prijsuitreiking. Ik hoop zo dat de Chaly en Leon een prijs hebben, maar mijn teleurstelling is groot. Gretchen krijgt nog wel een eervolle vermelding door Robin, maar de hoofdprijs gaat naar een ander. Ach, we hebben een 2e concoursticker, dat zegt ook wat toch?
Ondertussen krijgen we van onze President en ondertussen erelid te horen dat we weer gaan. De friettent roept.
Na een lekkele poltie fliet met hele emmel majo komen we aan het laatste stuk van onze reis. De langzamere onder ons zijn afgehaakt dus er mag ff het gas erop. Gretchen geeft even alles, maar iemand is veel sneller en wil dat ff meten met de big boyz. Monkey, als een Bokito scheurt ie weg. Nu laat ie zich ff goed zien wat ie kan, heerlijk, een aap op een aap, ff vrij, papa achterlatend. Tsja, soms moet je ze ff laten gaan toch

Helaas komt daardoor het einde wel snel in zicht. We zijn weer terug op de kruising Amsterdamseweg/ Schelmweg.
Snel geef ik el Presidente een hand en zwaai naar de groep. Iets verder op laden we die 2 weer achterin. De reis naar huis is muisstil. Eenmaal thuis zeg ik regen Ruben, laat die 2 nog maar ff slapen in de auto, we halen ze er morgen wel uit.
Is goed pap. He pap, het was een geweldige dag. Wat rijdt dat fijn zo, alles geregeld, geen gekut op kruisingen enzo.
Ja jongen, welkom bij de HVN.
Moe maar voldaan duikt ie de douche in en naar bed. Ik ook, maar kan het nog ff niet loslaten en ontspannen.
In mijn hoofd komt weer veel voorbij, ff denk ik aan de periode tussen nu en de Hondadag 2022. Wat daar allemaal is gebeurd met me.
Maar vooral vandaag, de perfecte organisatie door de HVN, het respect voor de motorbegeleiders ( heren, echt, houd links altijd een baan vrij, of gebruik je spiegels), Robin, ik zie je maar 1x per jaar maar ik wordt altijd blij als ik je zie door je uitstraling. Alle vrijwilligers, bedankt.
De Gelderlandgroep, die deze keer 2 Limlanders hebben meegetornd. En dat zal vaker gaan voor komen. Leon, maatje, als ze mij hadden laten winnen, had ik ter plekke mijn prijs aan jou gegeven.
El Presidente Roderick, dankje voor alles. Vandaag weer mee mogen maken hoe je als een undercover alfa de groep weet te begeleiden en te sturen.
En vooral onze Ruben, jongen, kelleke, menneke. Ik hoop dat we vaker zo gaan rijden. Ik hou van je.

nielspbr schreef: ↑14 jun 2024 18:11 nix zou zeggen blad omdraaien.
Ik zou er gezien die schuine stukkies op de tanden van het achtertandwiel gewoon een nieuw setje tandwielen en een nieuwe ketting omleggen.

ps. ik ben nog nooit tussen de rollen gemeten, ik check hoever ik de ketting van het kettingblad kan lichten.

wim V8 schreef: ↑28 aug 2024 13:03 In de jaren '80 -'90 haalde je hier vlakbij (beverwijk)bij de metaalhallen van Motorenco
gewoon ketting van de rol per mtr. Daar hingen veel rollen verschillende afmeting ketting.
Mijn ketting brak nooit, die was altijd te nieuw en/of te goed onderhouden.
2x per jaar in een blik benzine, dan goed drogen(aansteken ) en dan een blik
putoline kettingvet van de cross op het 1pits elektrische kookplaatje van de rommelmarkt opwarmen,
het harde vet wordt dan pisdun, ketting daar voor 15 minuten in leggen, dan uitdruipen en afkoelen,
vet wordt dan weer hard, blijft daardoor mooi in de ketting, en monteren maar.


Gr. Wim.